Όχι, δεν έχει καθόλου νερό πατέρα.
Έχει τελειώσει, από το πρωί.
Ήθελα και εγώ να πλύνω τα χέρια μου...
Δεν είχε καθόλου.
Είναι ζεστό;
Κρύωσα άσχημα σήμερα το πρωί...
Πρέπει να είναι από την υγρασία στη βάρκα.
Με το που πατώ το πόδι μου στη βάρκα...
Ίσως να είμαι αλλεργικός.
Ακόμα και όταν η βάρκα δεν κινείται, η υγρασία με ενοχλεί.
Δεν ξέρω πως γίνεται να κάτσεις εκεί όλη τη νύχτα...
και να μην πιάσεις τίποτα.
Απ' τη στιγμή που μπαίνω...
Ήρθε μια κάρτα από την Αμερική, πατέρα...
από τον Γκαετάνο και τον Αλφρέντο.
Αυτή είναι η Αμερική από πίσω...
κι αυτό είναι ένα Αμερικάνικο αμάξι.
Λένε ότι θα αγοράσουν ένα κι αυτοί.
Το λέει εδώ: ''Θα πάρουμε ένα...''
Αλλά εγώ νομίζω ότι αστειεύονται...
Επειδή κοστίζει πολλά λεφτά.
Λένε όμως ότι είναι πλούσια χώρα...
και έχει και δουλειά...
κι εμείς καθόμαστε εδώ...
χωρίς νερό...
Ενώ αυτοί...
Άσ' το, ξέχνα το.
Άκου, Μάριο, ποτέ δεν σου άρεσε το ψάρεμα.
Μα άρπαξα κρυολόγημα.
Άμα θες, πήγαινε και στην Αμερική και στην Ιαπωνία...
Αλλά βρες μια δουλειά.
Δεν είσαι πια παιδί.
'Ό ποιητής Πάμπλο Νερούδα στην Ρώμη.''
Κεντρικός Σταθμός.
Ένα θορυβώδες πλήθος ανθρώπων έχει αναστατώσει τους ταξιδιώτες...
που στριμώχνονται στις πλατφόρμες του σταθμού κάθε μέρα.
Αυτοί οι διαδηλωτές...
δεν είναι μπεκρήδες...
ούτε οι συνηθισμένοι θερμοκέφαλοι που διαμαρτύρονται έτσι για πλάκα.
Είναι μια ομάδα διανοούμενων, συγγραφέων και δημοσιογράφων.
Γιατί ενωθήκαν μαζί, φωνάζουν...
και ενοχλούν την αστυνομία και τους καραμπινιέρους;
Το μυστικό αποκαλύπτεται όταν φτάνει το τραίνο.
Ο Πάμπλο Νερούδα κατεβαίνει στο σταθμό της Ρώμης...
Ο Χιλιανός ποιητής πασίγνωστος σε όλο τον κόσμο για την ποίηση...
και τις κομμουνιστικές του αντιλήψεις που πολύ συχνά του φέρνουν προβλήματα...
και για τις οποίες έχει τώρα εξοριστεί.
Ο ποιητής φαίνεται να είναι αγαπητός στην Ιταλία...
και, κρίνοντας από το ενθουσιώδες αγκάλιασμα αυτής της όμορφης γυναίκας,
όχι μόνο για το ήθος του.
Οι γυναίκες τρελαίνονται για την ποίησή του...
ίσως επειδή ο Νερούδα γράφει ερωτικά ποιήματα,
ένα θέμα που γοητεύει την γυναικεία ευαισθησία.
Αλλά ας γυρίσουμε στο θορυβώδες πλήθος.
Το Υπουργείο Εσωτερικών αποδέχθηκε το αίτημα τους...
για αναστολή των μέτρων κατά του Νερούδα...
που είχαν αιτηθεί από την κυβέρνηση της Χιλής.
Ο ποιητής θα παραμείνει στην Ιταλία...
σε ένα υπέροχο νησί.
Δεν θα μπορεί να φύγει χωρίς την εξουσιοδότηση της αστυνομίας...
αλλά η ομορφιά του νησιού θα κάνει την εξορία του πιο εύκολη.
Εεε! Αυτός είμαι εγώ!
Ο ποιητής θα έχει ευχάριστες μνήμες από την Ιταλία και την κυβέρνησή της...
που τον φιλοξενεί σε ένα μέρος όπου θα του θυμίζει το σπίτι του.
Αυτό το άνετο σπίτι μέσα στη φύση...
θα τον κάνει να αισθάνεται σαν στο σπίτι του.
''Ζητείται Προσωρινός Ταχυδρόμος με Ποδήλατο''
Τα θερμά μου συλλυπητήρια, Κυρία Ρόζα
Ευχαριστώ, Ευχαριστώ κ. Ντι Κόζιμο
Χρειαζόμασταν έναν τέτοιον άνθρωπο στο χωριό.
Θα μας λείψει
Και τώρα στέλνουν μέχρι και κομμουνιστές εδώ...
Έτσι είναι η ζωή κ. Ντι Κόζιμο...
Εσύ, η Ανίτα Σκότο, είσαι ο αποστολέας.
Και αυτό είναι το όνομα του γιου σου, εντάξει;
Ήρθα για την δουλειά.
Καλά, περίμενε.
Και αυτή είναι η πόλη. Αυτό είναι όλο.
Κάπαρη του στέλνεις;
Θα ενθουσιαστεί.
Είσαι αγράμματος;
Όχι, ξέρω να διαβάζω και να γράφω.
Όχι πολύ γρήγορα, αλλά...
Κάτσε.
Θέλω κάποιον να παραδίδει γράμματα στο Κάλα ντι Σότο.
Ωραία. Εκεί μένω.
Υπάρχει μία μόνο διεύθυνση.
Μόνο μία;
Όλοι οι άλλοι εκεί είναι αγράμματοι.
Εγώ δεν είμαι αγράμματος, αλλά...
Εντάξει τότε.
Είναι όλα γράμματα για τον κύριο Πάμπλο Νερούδα.
Για τον Πάμπλο Νερούδα, τον ποιητή που αγαπάνε οι γυναίκες;
Για τον Πάμπλο Νερούδα, τον ποιητή που αγαπάει ο λαός!
Και ο λαός, αλλά και οι γυναίκες. Το άκουσα στις ειδήσεις.
Καλά, αλλά πιο πολύ ο λαός. Είναι κομμουνιστής.
Σωστά;
Ο ποιητής έχει λάβει ένα βουνό γράμματα τις τελευταίες δύο μέρες.
Το να κάνεις πετάλι με την τσάντα είναι σαν να κουβαλάς ελέφαντα στην πλάτη σου.
Θα περιμένω εδώ.
Έρχομαι αμέσως.
Άκου...
Ο μισθός είναι εξευτελιστικός, το ξέρεις.
Οι ταχυδρόμοι τα βγάζουν πέρα με τα φιλοδωρήματα.
Αλλά με ένα μόνο σπίτι...
Στην καλύτερη θα βγάζεις τα λεφτά του σινεμά για μια φορά την βδομάδα.
- Εντάξει είναι. - Σου ταιριάζει πάντως.
Τότε λοιπόν. Το όνομά μου είναι Τζιόρτζιο.
Είμαι ο προΐστάμενός σου, και πρέπει να με αποκαλείς "κύριο".
Αλλά δεν θα στο επιβάλω, γιατί είμαι κι εγώ επίσης κομμουνιστής.
Και θυμήσου...
Ο ποιητής...
είναι καλός και ευγενής άνθρωπος.
Είναι άξιος σεβασμού.
Τον χαιρετάς, τον ευχαριστείς.
Αν σου δώσει φιλοδώρημα, τον ευχαριστείς ξανά.
- Εντάξει; - Ναι, εντάξει.
Αυτό είναι το καπέλο σου.
Αυτή είναι η τσάντα σου.
Σήμερα είναι 15 του μηνός. Θα πληρωθείς πρώτη φορά στις 27.
Α, και κάτι άκομα...
Αυτά είναι τα κλειδιά.
Ανοίγεις το πρωί και κλείνεις το βράδυ.
- Εντάξει; - Εντάξει.
Πότε ξεκινάς;
Την Δευτέρα το πρωί. Εφτά παρά τέταρτο ανοίγω τα ρολά.
Και μετά έρχεται ο κόσμος.
Θα φοράς και στολή;
Όχι, μόνο το καπέλο.
Έτσι θα πάρει το σχήμα του καλύτερα...
αλλιώς θα με πιάσει πονοκέφαλος φορώντας το όλη μέρα.
Το αφεντικό μου είπε ότι είναι κόλπο των ταχυδρόμων.
Το μικρό μας κόλπο.
Καλημέρα.
Καλημέρα. Η αλληλογραφία σας...
- Αγάπη μου; - Ναι;
Υπάρχει τίποτα για μένα;
Όχι, δεν υπάρχει τίποτα για σένα.
- Ευχαριστώ. - Ευχαριστώ.
Κι άλλο από γυναίκα.
Γυναίκα.
Μαρία Κοντσίτα, γυναίκα.
Άντζελα, γυναίκα.
Ζαν Μαρί... Ζαν Μαρί, αυτό είναι άντρας ή γυναίκα;
Γυναίκα.
Γυναίκα, το 'ξερα!
Κι αυτό.
Ακόμα και οι γυναίκες ενδιαφέρονται για τα πολιτικά στην Χιλή!
Το ξέρω, αλλά όλες γυναίκες... πως κι έτσι; Γυναίκα.
Άκου...
Ο κύριος Πάμπλο...
πώς είναι;
Είναι απλός;
Ως άνθρωπος, ως...
Απλός. Φυσικά, μιλάει διαφορετικά.
Μπορείς να το καταλάβεις αμέσως από...
Ξέρεις πως φωνάζει την γυναίκα του; 'Άγάπη μου''!
Ακόμα και όταν είναι μακριά...
φωνάζει ο ένας τον άλλον 'Άγάπη μου.''
- Αλήθεια; - Είναι ποιητής.
Απ' αυτό μπορείς να το καταλάβεις.
Γυναίκα.
Καλημέρα.
- Ευχαριστώ. - Ευχαριστώ.
Με συγχωρείτε...
Εάν χρειάζεστε κάτι...
γάλα, ψωμί, εγώ μπορώ...
Όχι, ευχαριστώ.
Η Ματίλντε πηγαίνει για ψώνια κάθε μέρα.
Αν ποτέ δεν θέλει να βγει έξω, μπορείτε να μου το πείτε. Εγώ πηγαινοέρχομαι.
Δεν χρειαζόμαστε κάτι. Ευχαριστώ πάντως.
Λέω "αν ποτέ..."
Καλή σας μέρα.
Ναι, το καταλαβαίνω, επειδή..
Όταν είσαι μπροστά του νιώθεις λίγο άβολα.
Μετά γίνεσαι φίλος του.
Είμαστε φίλοι; Όχι...
Αλλά μπορώ να πω ότι είναι φυσιολογικός, κάνει αστεία, έχει πλάκα...
Δεν περνάει όλο του το χρόνο γράφοντας ποίηση.
Το βιβλίο ήρθε από τη Νάπολη.
Και να θυμάσαι, Μάριο...
δεν πρέπει να τον ενοχλείς με πολλές ερωτήσεις.
Απαγορεύεται να ενοχλείς τους πελάτες με περίεργα ζητήματα.
Ξέρω, ξέρω δεν θα τον ενοχλήσω.
Θα του ζητήσω μόνο να υπογράψει αυτό το βιβλίο, αυτό είναι όλο.
Έτσι μόλις πληρωθώ, θα πάω στην Νάπολη...
και θα δείξω σε όλα τα κορίτσια...
ότι είμαι φίλος του Νερούδα, του ποιητή της αγάπης!
Τον ποιητή του λαού!
Του λαού...
Εντάξει, αλλά πρέπει να βρεις τη σωστή στιγμή, να είσαι ευγενικος,
Γιατί αν σκέφτεται ένα ποίημα... ένα πολιτικό ας πούμε,
Και τον ενοχλήσεις,
Το ξεχνάει το ποίημα κι έχουμε μια παγκόσμια καταστροφή.
Όχι, όχι, όχι... Δεν είμαι χαζός, μπορώ να καταλάβω πότε σκέφτεται...
Και δε θα πάω εκεί πέρα, απλά ζητώντας του να το υπογράψει..
Θα ρίξω μια ματιά και στα ποιήματα,
Έτσι ώστε αν μου κάνει ερωτήσεις γι' αυτά,
Ισως και να μπορώ να απαντήσω, ποιος ξέρει;
...που λέει ο λόγος.
Με συχωρείτε, μπορείτε να το υπογράψετε;
Παρακαλώ, μπορείτε να το υπογράψετε;
Θα το κάνετε μοναδικό, μαέστρο;
Το όνομά μου είναι Μάριο Ρουόπολο.
Ευχαριστώ.
Και η αλληλογραφία μου;
Δεν υπάρχει τίποτα.
Έλα, Μάριο, πρέπει να 'σαι χαρούμενος.
Χαρούμενος;
Τζιόρτζιο, του το είπα ξεκάθαρα, Μάριο Ρουόπολο.
''Με εκτίμηση, Πάμπλο Νερούδα.''
Δεν σημαίνει τίποτα.
Δεν νομίζεις ότι μπορεί να το διορθώσει και να γράψει κάτι καλύτερο...
ώστε να φαίνεται ότι είναι για μένα, ότι είμαστε φίλοι;
Νομίζεις ότι θα το διόρθωνε απλά επειδή δεν σου αρέσει...
και θα σου έγραφε άλλο.
Ίσως να το έκανε επίτηδες επειδή τον ενόχλησες.
Όχι, τον ρώτησα. Αγνάντευε το βουνό.
- Ακριβώς, βλέπεις - Όχι, ξέρω, το βουνό...
αλλά αυτός κρατούσε ένα κρεμμύδι.
Και νομίζεις ένας ποιητής δεν μπορεί να σκεφτεί όταν κρατάει ένα κρεμμύδι;
Τότε πότε υποτίθεται ότι πρέπει να του το ζητήσω...
αν δεν μπορώ όταν ξεφλουδίζει ένα κρεμμύδι;
Μάριο, είναι πολυάσχολος άνθρωπος.
Δεν μπορεί να τρέχει πίσω από τους ανθρώπους για να τους κάνει ευτυχισμένους.
Ναι, αλλά είναι και κομμουνιστής.
Και λοιπόν;
Εσύ δεν είπες ότι οι κομμουνιστές αγαπούν τον λαό;
Μάριο, μη με εκνευρίζεις!
Λοιπόν...
Αγόρασα ένα αντίγραφο του βιβλίου.
Όταν έχεις την ευκαιρία...
με πολύ διακριτικότητα...
ζήτα του αν θα μπορούσε να μου το υπογράψει.
Να το υπογράψει;
Πάρε αυτό. ''Με εκτίμηση, Πάμπλο Νερούδα.''
Όχι, αυτό είναι δικό σου. Το υπόγραψε για σένα.
- Θα χαρώ αν το πάρεις. - Όχι!
Θέλω να του πεις το εξής,
"Ο αρχιτηλεγράφος σύντροφος Τζιόρτζιο Σεραφίνι
ζητάει ευγενικά αν μπορείτε..
..ευγενικά, να το υπόγραψετε"
Αλλά θα πρέπει να περιμένω τη σωστή στιγμή, όταν δε θα σκέφτεται,
όταν δε θα ξεφλουδίζει ένα κρεμμύδι...
Μπορω να περιμένω, αλλά αυτό μπορεί να πάρει μήνες...
Δε γνωρίζω πότε θα είναι εφικτό.
- Θέλεις το δικό μου; - Είπα όχι!
Τότε περίμενε...
Κύριε Ντι Κόζιμο, να αδειάσω όλο το νερό;
- Όλο, όλο. - Εντάξει.
Καλημέρα.
Κύριε Ντι Κόζιμο...
πώς να σας ευχαριστήσω; Το στεφάνι σας ήταν το ποιο ωραίο.
Παρακαλώ, ντόνα Ρόζα. Απλά ψηφίστε με και πείτε το και σε άλλους.
Θυμηθείτε να χρησιμοποιήσετε το μικρό σας μολύβι.
Και μακάρι μερικοί από τους πελάτες σας να κάνουν το ίδιο.
"Τυχαία μπαίνω μέσα στο ραφτάδικο και οι ταινίες...
όλα ζαρωμένα...
αδιαπέραστα, σαν τσόχινο...
πλοηγώντας σε νερό καταγωγής και στάχτης.
Η μυρωδιά του μπαρμπέρικου με κάνει να κλαίω με λυγμούς...
Κουράστηκα να είμαι άντρας...''
Ταχυδρομείο.
Ευχαριστώ.
Τι συμβαίνει;
Ντον Πάμπλο;
Στέκεσαι σαν κολόνα!
Καρφωμένος σαν δόρυ;
Όχι, ακίνητος σαν πύργος σε σκάκι.
Πιο ακίνητος και από πορσελάνινη γάτα.
Οι "Βασικές Ωδές" δεν είναι το μόνο βιβλίο που έχω γράψει.
Έχω γράψει πολύ καλύτερα.
Είναι άδικο να με καταιγίζεις με παρομοιώσεις και μεταφορές.
Ντον Πάμπλο;
Μεταφορές.
Τι είναι αυτά;
Οι μεταφορές;
Οι μεταφορές είναι... Πως να το εξηγήσω;
Όταν μιλάς για κάτι, συγκρίνοντας το με κάτι άλλο.
Είναι κάτι που...
χρησιμοποιείτε στην ποίηση;
Ναι, και εκεί.
Για παράδειγμα;
Για παράδειγμα...
όταν λες, 'Ό ουρανός κλαίει,'' τι εννοείς;
Ότι βρέχει.
Ναι, πολύ καλά.
- Αυτό είναι μια μεταφορά. - Τότε είναι εύκολο!
Γιατί έχει τόσο περίπλοκο όνομα;
Ο άνθρωπος δεν έχει σχέση με την απλό - τητα ή την πολυπλοκότητα των πραγμάτων.
Να σας πω κάτι, ντον Πάμπλο, και μετά φεύγω.
Διάβαζα κάτι εχθές:
'Ή μυρωδιά του μπαρμπέρικου με κάνει να κλαίω με λυγμούς.''
Είναι και αυτό μια μεταφορά;
Όχι...
όχι ακριβώς.
Μου άρεσε επίσης και...
αυτό που γράψατε:
''Κουράστηκα να είμαι άντρας.''
Μου έχει συμβεί κι εμένα...
αλλά δεν ήξερα πώς να το πω.
Μου άρεσε πραγματικά όταν το διάβασα.
Γιατί 'Ή μυρωδιά του μπαρμπέρικου με κάνει να κλαίω με λυγμούς'';
Κοίταξε, Μάριο...
Δεν μπορώ να σου το πω με λόγια δια - φορετικά από αυτά που χρησιμοποίησα.
Όταν την εξηγείς, η ποίηση γίνεται ασήμαντη.
Καλύτερα από κάθε εξήγηση...
είναι η εμπειρία των συναισθημάτων που μπορεί η ποίηση να προκαλέσει...
σε μια ανοιχτή μορφή ώστε να το καταλάβεις.
Μου το ανοίγεις αυτό, σε παρακαλώ;
- Ποιος, εγώ; - Ναι.
- Να το ανοίξω; - Ναι!
Τα χέρια μου είναι βρώμικα.
Είναι γραμμένο... στα ξένα.
Είναι πιο σημαντικό από τα άλλα;
Ναι, είναι από την Σουηδία.
Τι το μοναδικό έχει η Σουηδία;
Το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας.
Ένα βραβείο τότε;
Αν μου το δώσουν, δεν θα πω όχι.
Γιατί;
Πόσα λεφτά είναι;
171.135 Σουηδικές κορώνες.
Δεν έχω ιδέα, είναι πολλά;
Πιο πολλά από πολλά!
Τότε θα το πάρεις.
Φέτος υπάρχουν υποψήφιοι με πιο πολλές πιθανότητες από εμένα.
Γιατί;
Γιατί έχουν γράψει σημαντικά έργα.
Όχι... θα το πάρεις, είμαι σίγουρος.
Σ' ευχαριστώ.
Να ανοίξω και τα άλλα γράμματα;
Όχι, θα τα διαβάσω αργότερα.
Είναι ερωτικά γράμματα;
Τι ερώτηση! Μόνο μην σε ακούσει η Ματίλντε.
Με συγχωρείς, ντον Πάμπλο. Ήθελα να πω...
Θέλω να γίνω κι εγώ ποιητής.
Όχι, είναι πιο αυθεντικό να είσαι ταχυδρόμος.
Περπατάς αρκετά και δεν παχαίνεις.
Εμείς οι ποιητές είμαστε όλοι χοντροί.
Ναι, αλλά...
με την ποίηση...
Θα μπορώ να ρίχνω τις γυναίκες.
Πώς...
Πώς γίνεται κανείς ποιητής;
Δοκίμασε να περπατήσεις αργά κατά μήκος της ακτής ως την παραλία...
και κοίτα γύρω σου.
Και θα μου έρθουν, αυτές οι μεταφορές;
Σίγουρα.
Ω, θα το ήθελα πολύ αυτό, θα ήταν ωραίο...
Θα μπορούσα να πω οτιδήποτε θέλω...
Μα ακόμα και αν δεν είσαι ποιητής μπορείς να πεις οτιδήποτε θέλεις...
Ναι, αλλά όχι τόσο καλά όσο--
Είναι καλύτερο για σένα να λες κάτι για το οποίο είσαι πεπεισμένος, με άσχημο τρόπο
παρά να είσαι ποητής και να λες ωραία οτιδήποτε οι άλλοι θέλουν να πεις.
Ντον Πάμπλο;
Θα το συζητήσουμε κάποια άλλη φορά.
Άλλη φορά...
Ω, δεν εννοούσα τώρα...
Θα τα πούμε, Ντον Πάμπλο.
Ντον Πάμπλο;
Μάριο, μπορείς να μου στείλεις κάποιον για ένα πρόβλημα με το νερό;
Έχεις νερό;
Όχι, αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα.
Αυτό δεν είναι πρόβλημα!
Γιατί; Είναι φυσιολογικό;
Φυσιολογικό.
Έχεις ξεμείνει από νερό...
πάνω στην στέρνα.
Χρησιμοποιείς πολύ νερό;
Όχι, μόνο όσο χρειάζομαι.
Τότε είναι πάρα πολύ.
Επειδή...
τελειώνει έτσι ξαφνικά επειδή η υδροφόρα...
έρχεται μόνο μια φορά το μήνα, έτσι το νερό καταναλώνεται.
Έχουμε... Μας λένε ότι θα μας βάλουν νερό από την παροχή...
εδώ και χρόνια.
''Θα έχετε τρεχούμενο νερό'', αλλά...
Και δεν διαμαρτύρεστε;
Τι να πούμε;
Ο πατέρας μου βρίζει που και που...
αλλά... όταν είναι μόνος του.
Μάριο, υπάρχουν άνθρωποι που, με πολύ θέληση, κατάφεραν να αλλάξουν πράγματα.
Είναι κρίμα.
Αυτό το μέρος είναι τόσο όμορφο!
Έτσι νομίζεις;
Ναι. Κάτσε κάτω.
Εδώ στο νησί, η θάλασσα...
τόση πολύ θάλασσα.
Ξεχύνεται από ώρα σε ώρα.
Λέει ναι, μετά όχι...
μετά όχι.
Στο μπλε, στον αφρό, στον παφλασμό...
λέει όχι, ξανά όχι.
Δεν μπορεί να κάτσει ακίνητη. Με λένε θάλασσα, επαναλαμβάνει...
χτυπάει μια πέτρα αλλά δεν την πείθει.
Έπειτα με εφτά πράσινες γλώσσες εφτά πράσινων τίγρεων...
εφτά πράσινων σκύλων εφτά πράσινων θαλασσών...
την χαϊδεύει, την φιλάει, την στεγνώνει...
και χτυπώντας το στήθος της, επαναλαμβάνει το όνομά της.
Λοιπόν;
Πώς σου φάνηκε;
Παράξενο.
Τι εννοείς, παράξενο;
- Είσαι σκληρός κριτής. - Όχι, όχι το ποίημά σου.
Παράξενο...
παράξενο...
Έτσι που ένιωσα όταν το έλεγες.
Πώς δηλαδή;
Δεν ξέρω.
Τα λόγια πήγαιναν μπρος και πίσω.
- Όπως η θάλασσα; - Ακριβώς.
- Όπως η θάλασσα. - Αυτό λοιπόν, είναι ο ρυθμός.
- Ένοιωσα ναυτία, πραγματικά. - Ναυτία...
Επειδή...
Δεν μπορώ να το εξηγήσω. Ένιωσα σαν...
σαν βάρκα που κουνιέται γύρω απ' αυτές τις λέξεις.
Σαν βάρκα που κουνιέται γύρω από τις λέξεις μου;
Ξέρεις τι έκανες, Μάριο;
- Όχι, τι; - Επινόησες μια μεταφορά.
- Ναι, πράγματι! - Αλήθεια;
Αλλά δεν μετράει γιατί δεν το ήθελα.
Δεν χρειάζεται να το εννοείς.
Οι εικόνες προκύπτουν αυθόρμητα.
Εννοείς τότε ότι...
για παράδειγμα, δεν ξέρω αν με παρακολουθείς...
ότι όλος ο κόσμος...
όλος ο κόσμος, με την θάλασσα, τον ουρανό...
με την βροχή, τα σύννεφα...
Τώρα μπορείς να πεις κτλ, κτλ..
κτλ, κτλ..
Όλος ο κόσμος είναι μια μεταφορά για κάτι άλλο;
- Λέω αηδίες. - Όχι, καθόλου.
Καθόλου.
Πήρες περίεργη μορφή.
Μάριο, ας κάνουμε μια συμφωνία.
Θα κάνω ένα ωραίο μπάνιο...
και θα σκέφτομαι την ερώτησή σου.
Ύστερα θα σου δώσω μια απάντηση αύριο.
- Αλήθεια; - Ναι, αλήθεια.
Ντον Πάμπλο, καλημέρα.
Πρέπει να σου μιλήσω.
Πρέπει να είναι πολύ σημαντικό. Ρουθουνίζεις σαν άλογο.
Είναι πολύ σημαντικό.
- Είμαι ερωτευμένος. - Δεν είναι σημαντικό. Υπάρχει θεραπεία.
Όχι, όχι θεραπεία! Δεν θέλω θεραπεία. Θέλω να μείνω άρρωστος.
Είμαι ερωτευμένος, πολύ πολύ ερωτευμένος.
Με ποια είσαι ερωτευμένος;
Την λένε Μπεατρίσε.
Α, σαν τον Δάντη.
Ντον Πάμπλο;
Ο Δάντης Αλιγκέρι.
Ερωτεύτηκε μια Μπεατρίσε.
Όλες οι Μπεατρίσε εμπνέουν απεριόριστη αγάπη, Μάριο.
Τι κάνεις εκεί;
Γράφω το όνομα "Δάντης".
Το "Δάντης" το ξέρω, αλλά το "Αλιγκέρι"...
- Γράφεται με ''γγ''; - Περίμενε, θα στο γράψω εγώ.
Ευχαριστώ.
Είμαι τρελά ερωτευμένος.
Μου το είπες ήδη αυτό, αλλά τι μπορώ να κάνω εγώ;
Δεν ξέρω, αν μπορείς να βοηθήσεις...
Μα εγώ είμαι γέρος.
Δεν ξέρω, γιατί...
Ξαφνικά την είδα μπροστά μου.
Την κοίταξα, αλλά δεν μπορούσα να βγάλω μιλιά.
Τι, δεν της είπες τίποτα;
Όχι πολλά.
- Την κοίταξα και την ερωτεύτηκα. - Έτσι απλά; Ακαριαία;
Όχι, την κοιτούσα για δέκα λεπτά αρχικά.
Και αυτή;
Αυτή είπε...
Τι τρέχει, δεν έχεις ξαναδεί γυναίκα;
Πώς σε λένε;
Μπεατρίσε Ρούσο.
Και εσύ;
Δεν μπορούσα να σκεφτώ τι να πω.
Τίποτα απολύτως;
- Δεν είπες τίποτα; - Όχι ακριβώς τίποτα.
Της είπα πέντε λέξεις.
Ποιες;
Είπα: ''Πώς σε λένε;''
- Κι αυτή; - Αυτή είπε: ''Μπεατρίσε Ρούσο.''
Το ''πώς σε λένε;'' είναι τρεις λέξεις. Και οι άλλες δύο;
Μετά επανέλαβα "Μπεατρίσε Ρούσο".
Ντον Πάμπλο, αν...
Δεν θέλω να σε ενοχλώ, αλλά...
μπορείς να μου γράψεις ένα ποίημα για την Μπεατρίσε;
Ούτε καν που την ξέρω!
Ένας ποιητής πρέπει να ξέρει το αντικείμενο της έμπνευσής του!
Δεν μπορώ να επινοήσω κάτι από το τίποτα.
Έχω αυτήν την μικρή μπάλα...
που η Μπεατρίσε έβαλε στο στόμα της. Την έχει αγγίξει.
Και λοιπόν;
Μπορεί να σε βοηθήσει.
Άκου, ποιητή...
αν κάνεις τόση φασαρία για ένα ποίημα...
δεν πρόκειται ποτέ να κερδίσεις το βραβείο Νόμπελ!
Μάριο, τσίμπησε με να ξυπνήσω απ' αυτόν τον εφιάλτη!
Τι υποτίθεται ότι πρέπει να κάνω;
Κανένας άλλος δεν μπορεί να με βοηθήσει. Εδώ είναι όλοι ψαράδες!
Τι υποτίθεται ότι πρέπει να κάνω;
Και οι ψαράδες ερωτεύονται!
Μπορούν και μιλάνε στις γυναίκες που αγαπούν...
για να τις κάνουν να τους αγαπήσουν κι αυτές και να τους παντρευτούνε.
- Τι δουλειά κάνει ο πατέρας σου; - Είναι ψαράς.
Φυσικά!
Πρέπει να μίλησε στην μητέρα σου για να την κάνει να τον παντρευτεί.
Δεν νομίζω. Δεν μιλάει και πολύ.
Έλα, δώσε μου τα γράμματα.
Ευχαριστώ, αλλά δεν το θέλω.
- Θα θέλατε κάτι άλλο; - Όχι, ευχαριστώ.
Μπεατρίσε, το χαμόγελό σου απλώνεται σαν πεταλούδα.
Έπεσες από το κρεβάτι το πρωί;
Ήρθα νωρίτερα επειδή...
Είδα αυτό. Φαίνεται σημαντικό.
Έχεις δίκιο, είναι σημαντικό.
Και επίσης...
κάτι άλλο...
Ήθελα να στο δώσω αλλά συνέχεια το ξεχνούσα.
- Θα το αφήσω εδώ. Γεια σου. - Περίμενε ένα λεπτό.
Έχω κι εγώ κάτι για σένα.
Ορίστε.
Μπορεί να σου φανεί χρήσιμο για τις μεταφορές σου.
Ράδιο είναι αυτό;
Όχι, είναι ένα είδος ράδιο.
Μιλάς εδώ...
και αυτό επαναλαμβάνει ότι του λες.
Του μιλάς κι αυτό επαναλαμβάνει ότι του λες;
Ναι.
- Πόσες φορές; - Όσες φορές θέλεις.
Αλλά δεν πρέπει να υπερβάλεις.
Ακόμα και η πιο καταπληκτική ιδέα ακούγεται ηλίθια άμα την ακούσεις πολλές φορές.
Άκου.
Καλά νέα;
Όταν ήμουν γερουσιαστής στη δημοκρατία...
επισκέφτηκα την Πάμπα...
μια περιοχή που βρέχει μόνο μια φορά στα πενήντα χρόνια...
όπου η ζωή είναι απίστευτα σκληρή.
Ήθελα να γνωρίσω τους ανθρώπους που με ψήφισαν.
Μια μέρα...
στη Λότα, ήταν ένας άνδρας που είχε βγει από ανθρακωρυχείο.
Είχε μια μάσκα από κάρβουνο, στάχτη και ιδρώτα...
Το πρόσωπό του...
παραμορφωμένο από τις κακουχίες...
Τα μάτια του κόκκινα από την σκόνη.
Τέντωσε το ροζιασμένο χέρι του και είπε:
''Όπου κι αν πας...
μίλα γι αυτό το βασανιστήριο.
Μίλα για τον αδερφό σου που ζει κάτω από τη γη...
στην κόλαση.''
Ένιωσα ότι κάτι έπρεπε να γράψω για να βοηθήσω τον αγώνα αυτού του άντρα...
να γράψω το ποίημα του καταπιεσμένου.
Έτσι μου ήρθε και έγραψα το ''Κάντο Χενεράλ''.
Τώρα οι σύντροφοί μου...
μου λένε ότι κατάφεραν να το εκδώσουν κρυφά στην Χιλή...
και πουλάει σαν τρελό.
Αυτό μου δίνει μεγάλη χαρά.
Τους είπα ότι είμαι εδώ με ένα φίλο που θέλει να πει μια καλησπέρα.
Πες τους κάτι όμορφο γι αυτήν την υπέροχη χώρα που με φιλοξενεί.
Ναι.
- Καλημέρα. - Όχι, εκεί.
Καλημέρα...
Κάτι όμορφο από το νησί;
Ναι, ένα από τα θαύματα του νησιού σου.
Μπεατρίσε Ρούσο.
- Ναι, πολύ καλά. - Λοιπόν.
Τώρα ας πάμε στο πανδοχείο...
να συναντήσουμε την διάσημη Μπεατρίσε Ρούσο.
Πλάκα μου κάνεις;
Όχι, σοβαρολογώ.
Πάμε να ρίξουμε μια ματιά σε αυτήν την φιλενάδα.
Θεέ μου!
Ο Πάμπλο Νερούδα και ο Μάριο Ρουόπολο στο πανδοχείο. Θα λιποθυμήσει!
Λοιπόν; Τι τρέχει τώρα;
Ντον Πάμπλο, όταν παντρευτώ την Μπεατρίσε Ρούσο...
θα γίνεις κουμπάρος μου;
Άκου...
ας πιούμε πρώτα ένα ποτό, και μετά αποφασίζουμε.
Τζεναρίνο, περίμενε! Έρχομαι κι εγώ!
Ντομένικο, έλα εδώ γιατί θα στις βρέξω!
Κοίτα ποιος είναι εδώ. Ο Νερούδα!
- Καλημέρα. - Καλημέρα.
Τι θα πάρετε;
Ένα ποτήρι κόκκινο κρασί, παρακαλώ.
Και ο άσσος στο ποδοσφαιράκι;
- Θέλεις κόκκινο κρασί και εσύ; - Κόκκινο κρασί, ναι.
Δύο ποτήρια κόκκινο κρασί κι ένα στυλό για να γράψουμε.
Ήρθε για την ανιψιά σου.
Δώσε μου το σημειωματάριο.
Το σημειωματάριο; Γιατί;
Ευχαριστώ.
Μισό λεπτό.
''Στον Μάριο, στενό μου φίλο και σύντροφο - Πάμπλο Νερούδα''
Ορίστε.
Ήδη έχεις ένα ποίημα.
Αν θέλεις να το γράψεις, εδώ είναι το σημειωματάριο σου.
Ευχαριστώ.
Μπεατρίσε;
Τι είναι;
Πήγαινε σπίτι. Κλείνουμε!
Ας μην πληρώσεις το μπουκάλι, αλλά πήγαινε σπίτι. Κλείνουμε.
- Τι κάνεις εκεί; - Σκέφτομαι.
Με το παράθυρο ανοιχτό;
Ναι, με το παράθυρο ανοιχτό.
Να μου λες την αλήθεια. Τι σου είπε;
Μεταφορές.
Μεταφορές;
Δεν έχω ξανακούσει τόσο μεγάλες λέξεις ξανά από σένα.
Τι μεταφορές σου έκανε;
Έκανε; Μου τις είπε!
Είπε ότι το χαμόγελό μου απλώνεται στο πρόσωπό μου σαν πεταλούδα.
- Και μετά; - Εγώ γέλασα μόλις μου το είπε.
Το γέλιο σου είναι τριαντάφυλλο...
Θείος βλαστός, θορυβώδες κύμα.
Το γέλιο σου είναι ένα ξαφνικό ασημένιο κύμα.
Και μετά τι έκανες;
Έμεινα σιωπηλή.
Και αυτός;
- Τι άλλο μου είπε; - Όχι, τι άλλο σου έκανε;
Ο ταχυδρόμος σου, εκτός από στόμα, έχει και δυο χέρια!
Ποτέ δεν με άγγιξε.
Είπε ότι ήταν χαρούμενος να είναι μαζί με ένα αγνό κορίτσι.
Σαν να είναι στις ακτές του λευκού ωκεανού.
Μου αρέσει...
Μου αρέσει όταν δεν μιλάς...
γιατί είναι σαν να μην υπάρχεις.
Κι εσύ;
Κι αυτός;
Άρχισε να με κοιτάζει, μετά στα - μάτησε να με κοιτάζει στα μάτια...
και άρχισε να κοιτάζει τα μαλλιά μου...
χωρίς να πει λέξη, λες και σκεφτότανε.
Αρκετά παιδί μου!
Όταν ένας άντρας αρχίζει να σε αγγίζει με τα λόγια του...
δεν είναι μακριά και τα χέρια του.
Δεν έχουν τίποτα κακό τα λόγια.
Τα λόγια είναι το πιο κακό.
Θα προτιμούσα ένας μπεκρούλιακας στο μπαρ να σου πιάσει τον κώλο...
παρά κάποιον που σου λέει, ''Το γέλιο σου πετάει σαν πεταλούδα''!
'Άπλώνεται'' σαν πεταλούδα!
Πετάει, απλώνεται, είναι το ίδιο πράγμα!
Δες τον εαυτό σου!
Λίγο να κουνήσει το δάκτυλό του και θα βρεθεί στον πισινό σου.
Κάνεις λάθος. Είναι έντιμος άνθρωπος.
Όταν είναι για κρεβάτι, δεν έχει σημασία...
αν είσαι ποιητής, παπάς ή ακόμα και κομμουνιστής!
''Γυμνή...
είσαι τόσο απλή όσο το ένα σου χέρι...
απαλή, επίγεια, μικροσκοπική...
στρογγυλή, προφανής.
Έχεις τις καμπύλες του φεγγαριού, μονοπάτια μηλιών.
Γυμνή, είσαι λεπτή σαν το σιτάρι.
Γυμνή, είσαι γαλάζια σαν Κουβανέζικη νύχτα.
Υπάρχουν κλήματα και αστέρια στα μαλλιά σου.
Γυμνή, είσαι πελώρια και κίτρινη... σαν καλοκαίρι σε χρυσαφένια εκκλησιά.''
Καλημέρα, Πάτερ.
Βρήκα αυτό στο σουτιέν της.
Θέλω να μου το διαβάσεις.
Άντε!
Δεν την αφήνω να βγει από το σπίτι τώρα.
Λοιπόν;
Είναι ένα ποίημα.
Διάβασέ το μου!
''Γυμνή...
Παναγιά μου!
Πώς είναι τα δίχτυα; Μάριο, χρειάζομαι ένα επίθετο.
Τα δίχτυα... Ποια δίχτυα Του ψαρέματος;
Ναι.
Θλιμμένα.
Θλιμμένα!
Εντάξει;
Είναι μια κυρία εκεί,
νομίζω ότι είναι η ιδιοκτήτρια του πανδοχείου, η ντόνα Ρόζα.
- Καλημέρα, κυρία. - Καλημέρα.
- Θα θέλατε... - Ναι.
Παρακαλώ, καθίστε.
Όχι. Αυτά που έχω να πω είναι πολύ σοβαρά για να κάτσω.
Περί τίνος πρόκειται;
Για πάνω από ένα μήνα...
Ο Μάριο Ρουόπολο τριγυρνάει στο μαγαζί μου...
και έχει ξελογιάσει την ανιψιά μου.
- Τι της είπε; - Μεταφορές.
Και λοιπόν;
Και λοιπόν;... Την έχει ψήσει σαν φούρνος με τις μεταφορές του!
Ένας άντρας που το μόνο που έχει είναι οι μύκητες στα δάχτυλα του!
Ίσως τα πόδια του να είναι γεμάτα μικρόβια, αλλά το στόμα του είναι γεμάτο ξόρκια.
Άρχισε αρκετά αθώα: ''Το γέλιο της ήταν σαν πεταλούδα.''
Αλλά τώρα λέει ότι το στήθος της είναι σαν φωτιά με δύο φλόγες.
Μα νομίζετε...
ότι αυτές οι εικόνες είναι μόνο από την φαντασία του, ή...
Ναι, νομίζω ότι άπλωσε τα χέρια του πάνω της.
Διάβασε αυτό. Ήταν στο σουτιέν της.
''Γυμνή...
Όμορφη σαν...
Γυμνή, είσαι λεπτή σαν νύχτα στο νησί...
και αστέρια στα μαλλιά σου...''
Είναι ωραίο!
Δηλαδή έχει δει την ανιψιά μου γυμνή!
Όχι, κυρία Ρόζα!
Τίποτα σε αυτό το ποίημα δεν μας οδηγεί σε αυτό το συμπέρασμα.
Το ποίημα λέει αλήθεια.
Η ανιψιά μου γυμνή είναι όπως την περιγράφει το ποίημα.
Λοιπόν κάνε μου την χάρη και πες στον Μάριο Ρουόπολο...
που έχει μάθει πολλά από εσένα...
ότι δεν πρέπει να ξαναδεί την ανιψιά μου ξανά όσο ζει.
Και πες του ότι άμα την δει, θα τον πυροβολήσω.
- Έγινα σαφής; - Ναι.
Καλημέρα.
Είσαι άσπρος σαν σακί με αλεύρι.
Μπορεί να είμαι άσπρος απ' έξω, αλλά μέσα είμαι κόκκινος.
Δεν θα ξεφύγεις από την μανία της χήρας με επίθετα.
Αν μου κάνει κακό θα πάει φυλακή.
Θα βγει μέσα σε λίγες ώρες.
Θα ισχυριστεί ότι άσκησε αυτοάμυνα.
Θα ισχυριστεί ότι απείλησες την αγνότητα της δεσποινίδος.
Μεταφορικά σαν σφύριγμα στιλέτου...
σαν πονηρός σκύλος, σαν ρήμαγμα της παρθενιάς.
Η ποίηση θα έχει αφήσει το σημάδι του σάλιου της ανταρσίας στις ρώγες της παρθένας.
Ο ποιητής Φρανσουά Βιγιόν κρεμάστηκε από ένα δέντρο για κάτι λιγότερο...
και το αίμα του ανέβλυζε από τον λαιμό του σαν τριαντάφυλλα.
Δεν με νοιάζει. Ας κάνει ό,τι θέλει. Είμαι έτοιμος.
Μπράβο λεβέντη μου! Είναι κρίμα που δεν έχουμε...
τρεις κιθαρίστες να παίζουν... κουκου-ρουκουκου...
Αγαπητέ μου ποιητή και σύντροφε...
εσύ με έμπλεξες σε αυτό, και εσύ πρέπει να με ξεμπλέξεις.
Μου έδωσες βιβλία να διαβάσω...
μου έμαθες να χρησιμοποιώ την γλώσσα μου όχι μόνο για να γλύφω γραμματόσημα.
Εσύ φταις που είμαι ερωτευμένος.
Όχι, εγώ δεν έχω καμία σχέση.
Σου έδωσα τα βιβλία μου...
αλλά δεν ενέκρινα να μου κλέψεις τα ποιήματα.
Γιατί νομίζω έδωσες στην Μπεατρίσε το ποίημα που έγραψα για την Ματίλντε.
Η ποίηση δεν ανήκει σε αυτούς που τη γράφουν, αλλά σε όσους την χρειάζονται.
Εκτιμώ το υψηλά δημοκρατικό σου φρόνημα.
Τώρα πήγαινε σπίτι και κοιμήσου.
Έχεις σακούλες κάτω απ' τα μάτια σου σαν πιάτα σούπας.
Μάριο...
σαν ανώτερος πρέπει να σου δώσω εντολή να παραδώσεις τα γράμματα.
Ναι, ναι, ναι.
Εσύ όμως ακόμα σκέφτεσαι αυτό το κορίτσι.
Η Μπεατρίσε είναι όμορφη τώρα...
αλλά σε πενήντα χρόνια θα είναι άσχημη όπως όλες.
Όχι, η Μπεατρίσε δεν θα γίνει ποτέ άσχημη.
Α... Μυστικά, μέσα μου...
κράτησα το μεγαλείο των ματιών σου...
πρόσχαρη Μπεατρίσε.
Τι σχέση έχει η Μπεατρίσε με αυτό;
Είναι ένα ποίημα.
Α, του Δάντη Αλιγκέρι...
Όχι, του Γκαμπριέλε Ντ' Ανούντσιο, του ποιητή μου.
Ο ποιητής σου έγραψε κάτι για την Μπεατρίσε;
Δεν μου αρέσει.
Ορίστε.
Παράξενο, νόμιζα ότι θα εκτιμούσες έναν ύμνο για την Μπεατρίσε.
Ευχαριστώ. Αντίο.
- Γεια σου, "Ωραία Κοιμωμένη"... - Καλησπέρα.
Καλησπέρα. Βάλε στον Μάρσαλ το συνηθισμένο και βάλε λίγο και για μένα.
Ευχαριστώ.
Η ανιψιά σου όσο πάει και ομορφαίνει.
Αν ήξερες πόσο δύσκολο είναι να την προσέχω.
Οι νέοι σήμερα δεν είναι όπως ήταν παλιά, ντόνα Ρόζα.
Έχουν τα πάντα και θέλουν το φεγγάρι.
Θυμάμαι την μακαρίτισσα την μάνα μου. Έτρεμα όταν μίλαγε.
- Αλήθεια; - Ναι.
Καληνύχτα, θεία. Καληνύχτα, Μάρσαλ.
Καληνύχτα όμορφη, καληνύχτα.
Είναι πολύ γλυκιά.
Να βρείτε κάποιον ευπρεπή άνθρωπο που να μην είναι κομμουνιστής.
Αν ο Νερούδα δεν πιστεύει στον Θεό, γιατί ο Θεός να πιστέψει στον Νερούδα;
Τι σόι μάρτυρας θα είναι;
Ο Θεός δεν είπε ότι ένας κουμουνιστής δεν μπορεί να είναι μάρτυρας σ' ένα γάμο.
Δεν παντρεύομαι τότε.
Σε νοιάζει πιο πολύ ο Νερούδα σαν κου - μπάρος από εμένα σαν γυναίκα σου.
Αγάπη μου...
Ο Νερούδα είναι καθολικός.
Το ξέρω ότι είναι καθολικός.
Στην Ρωσία, οι κομμουνιστές τρώνε μωρά. Πώς μπορεί να είναι καθολικός;
Δεν φαίνεται για τύπος που...
Ναι, αλλά ο Νερούδα έχει όμορφη γυναίκα.
Μεγαλώνει και παιδιά δεν κάνει. Πώς το εξηγείτε;
Δηλαδή σύμφωνα με 'σένα, ο ντον Πάμπλο τρώει τα παιδιά του;
- Ποιος ξέρει; - Έλα τώρα...
Τέλος πάντων, η απάντησή μου είναι όχι...
και σου κάνω και χάρη.
Ενέπνευσε τον γαμπρό σου να γράψει αυτό το άθλιο πράγμα...
Γυμνή...
Ήταν μόνο ένα ποίημα.
Να μην αναφέρω το υπόλοιπο.
Δεν του αξίζει να είναι μάρτυρας στις χαρές σας.
Θα έλεγε:
''Ζητώ από το Χριστό να με αφήσει να ζήσω να δω το γιο μου με μια δουλειά...
με γυναίκα και παιδιά στην αγκαλιά του.''
Δυστυχώς, δεν τα κατάφερε...
γιατί όταν ο Κύριος την κάλεσε κοντά του...
αυτός δεν είχε ούτε καν δουλειά.
Σήμερα, από τον παράδεισο η μακαρί - τισσα θα βλέπει και θα είναι χαρούμενη...
γιατί τουλάχιστον έχει μια γυναίκα και μια δουλίτσα.
Αν και δεν είναι η δουλειά που θα ήθελε γι αυτόν...
Να ζήσει! Μπράβο, μπαμπά!
Εις υγείαν!
Τι κάνεις εκεί, πίνεις κρασί;
Με συγχωρείτε, Σύντροφε, το ξέχασα. Αυτό έχει έρθει για εσάς.
Ευχαριστώ.
Μπορούμε να φύγουμε;
Ναι, χρειαζόμαστε μόνο μια εβδομάδα για την επικύρωση.
Α, είμαι τόσο χαρούμενη δεν μπορώ να το πιστέψω!
- Καλά νέα; - Στους νεόνυμφους!
Με αγνή καρδιά...
με καθαρά μάτια...
γιορτάζω για την ομορφιά σας...
κρατώντας το λουρί του αίματος ώστε να μην ξεπηδήσει και ακολουθήσει τα ίχνη,
του περιγράμματος...
έτσι ξαποστάστε στην ωδή μου όπως στη γη του δάσους, ή στο κύμα που σκάει...
στην αρωματική χλόη ή στην μουσική της θάλασσας.
Τώρα...
θα ήθελα να ευχηθώ στους φίλους μου...
Μάριο...
και να πω ότι ήταν ευχαρίστησή μου που συμμετείχα, έστω και λίγο...
στην ευτυχία τους.
Εις υγείαν!
Και τέλος, θα ήθελα να πω αυτήν την ξεχωριστή ημέρα...
ότι έχω λάβει υπέροχα νέα.
Το ένταλμα σύλληψής μας...
έχει ανακληθεί.
Έτσι λοιπόν η Ματίλντε κι εγώ μπορούμε τώρα...
να επιστρέψουμε στην πατρίδα που τόσο αγαπούμε.
Την Χιλή.
Όχι, ντον Πάμπλο.
Μα αύριο θα είσαι άνεργος.
Όχι, δεν θέλω τίποτα.
Θα μου λείψεις, Μάριο.
Κι εσύ θα μου λείψεις.
Θα μου γράφεις;
Μα φυσικά.
Τα πράγματα αλλάζουν συνέχεια στην χώρα μου.
Σήμερα με αφήνουν να γυρίσω πίσω.
Αύριο θα συμβεί κάτι άλλο και θα πρέπει να το σκάσω πάλι.
Θα αφήσω μερικά πράγματα εδώ έτσι κι αλλιώς...
Αν μπορείς ρίχνε τους καμιά ματιά.
Θα σε ειδοποιήσω για να μου τα στείλεις.
Ίσως στα φέρω στη Χιλή ο ίδιος.
Αυτό θα είναι θαυμάσιο.
Αυτό θα χρειαστεί να το πάρεις;
Ναι.
Ευχαριστώ.
Ανακάλυψα έναν άλλο ποιητή που έχει γράψει για μια Μπεατρίσε...
λέγεται Ντ' Ανούντσιο.
- Το ήξερες; - Ναι.
Τότε θα μπορούσες να είχες γράψει κι εσύ.
- Αντίο, Μάριο. - Αντίο.
..Αυτό που ο κ. Ντι Κόζιμο ξεκίνησε σε αυτό το νησί
είναι ένα σημάδι ευγένειας και νεωτερισμού.
Αρκετά με τα υδροφόρα πλοία που πάνε κι έρχονται
από τη στεριά στο νησί.
Ο υποψήφιός μας
θα μας οδηγήσει σε νέα πορεία!
Ψηφίστε Ντι Κόζιμο.
Είναι για εσάς. Ψηφίστε Ντι Κόζιμο.
Μας υποσχέθηκαν τρεχούμενο νερό στο νησί και πριν από δύο χρόνια.
Πριν από δύο χρόνια, δεν ήταν ο Ντι Κόζιμο που το υποσχέθηκε.
Ό,τι είναι γραμμένο σε αυτό το χαρτί είναι δέσμευση, όχι υπόσχεση.
Είναι όρκος και ο Θεός μάρτυράς μου.
Εε, Μάριο!
Δεν σε ενδιαφέρουν αυτά που λέω;
Εγώ είμαι κομμουνιστής.
Τι;
Είμαι κομμουνιστής.
Άκουσα ότι τρελάθηκες με την ποίηση.
Άκουσα ότι συναγωνίζεσαι με τον Πάμπλο Νερούδα.
Αλλά θυμήσου, οι ποιητές μπορούν να κάνουν μεγάλη ζημιά στους ανθρώπους.
- Πόσο κάνουν αυτά τα μύδια; - 300 λίρες για σένα.
Με τέτοια τιμή πρέπει να έχει ένα μαργαριτάρι μέσα στο κάθε μύδι.
- Κάνε μου μια καλή τιμή. - Θα σου κάνω έκπτωση, εντάξει;
- Εντάξει τότε, σ' ευχαριστώ. - Ωραία.
Εκμεταλεύεστε τους ψαράδες, ήδη αρκετά.
Είπε 300 λίρες. Γιατί να σου κάνει έκπτωση;
Δεν θέλω να εκμεταλλευτώ κανέναν. Γεια σας.
Γιατί δεν κοιτάς την δική σου δουλειά;
Ήθελα να βοηθήσω.
- Τι τρέχει; - Κοίτα αυτό.
Είναι στην Ρωσία, θα δώσει ένα βραβείο.
Στην Ρωσία; Άμα είναι εδώ κοντά, μπορεί να περάσει να μας επισκεφθεί.
Είναι πολυάσχολος άνθρωπος, Μάριο!
Πρέπει να δει τον λαό. Δεν μπορούσε όταν ήταν εξόριστος.
Και είναι και αγαπητός στην Χιλή.
Δεν θα έχει καιρό να έρθει εδώ.
Είναι καλή φωτογραφία.
- Ο νέος ποιητής, Μίλοβαν... - Πέρκοβιτς.
Παραλαμβάνει ένα βραβείο ποίησης από τον μαέστρο.
- Μπορώ να το κρατήσω; - Όχι, δεν μπορείς.
Θα το βάλω εδώ μαζί με τα υπόλοιπα.
Αλλά μπορείς να το βλέπεις όποτε θέλεις.
Ψηφίστε Ντι Κόζιμο.
Ο υποψήφιος υπόσχεται να μας οδηγήσει σε νέα πορεία!
Ψηφίστε Ντι Κόζιμο! Για έναν νέο τρόπο ζωής!
Για χάρη του νησιού μας!
Ήρθε εδώ αυτός ο τύπος;
- Ποιος; - Ο Ντι Κόζιμο.
Ναι.
Έτσι ε; Γιατί γελάς;
Ο Ντι Κόζιμο μάς σερβίρει μια περιουσία σε ασημένια πιατέλα.
Αλήθεια;
Είκοσι οικογένειες θα έρθουν εδώ να δουλέψουν για τον αγωγό του νερού.
Ο Ντι Κόζιμο μας ζήτησε αν μπορούμε να τους παρέχουμε δυο γεύματα την ημέρα.
Και δεν μπορούμε.
Του είπαμε ότι μπορούμε. Θα είναι εδώ για δύο χρόνια.
- Χωρίς να με ρωτήσετε; - Για κάνε έναν υπολογισμό.
Λεφτά.
Μόνο τα λεφτά σκέφτεστε.
Πού θα βάλουμε 20 οικογένειες;
Θα σερβίρουμε δύο και τρεις φορές αν χρειαστεί!
Όπως σας αρέσει.
Όχι, θα κάνουμε ό,τι μας αρέσει.
Θα μπορέσεις να δουλέψεις στην κουζίνα, ''κύριε'' σύζυγε;
- Στην κουζίνα; - Ναι.
Ναι.
Τομάτες,
άλικα σωθικά,
φρέσκιοι ήλιοι.
Αγκινάρες
ντυμένες σαν πολεμσιτές
και γυαλισμένες σα ρόδια
Σκόρδo,
πολύτιμο φίλντισι.
Μια πρόποση στη Μπεατρίσε, το ομορφότερο κορίτσι στην πόλη!
Αλίμονο, πρέπει να το σφάξουμε...
...χώσε το μαχαίρι στο ζωντανό πολτό του.
Κοίτα!
- Τι λέει; - Είναι στο Παρίσι.
'Ένώ αντιθέτως αγάπησα την Ιταλία...
όπου έζησα ευχάριστα στην απόλυτη απομόνωση...
και ανάμεσα στους πιο απλούς ανθρώπους του κόσμου.''
''Τι είναι αυτό που έχετε νοσταλγίσει πιο πολύ;''
'Ή νοσταλγία είναι συναίσθημα μπορώ να νιώσω μόνο για την πατρίδα μου...
αλλά δεν θα ξεχάσω ποτέ...
τις βόλτες μου στην παραλία και ανάμεσα στους βράχους...
όπου φυτρώνουν μικρά φυτά και λουλούδια...
ακριβώς όπως και σε μια μεγάλη έκθεση κηπουρικής.''
Συνέχισε.
Αυτό ήταν.
- Α, αυτό ήταν. - Ούτε που μας ανέφερε.
Γιατί θα έπρεπε να μας αναφέρει στην συνέντευξη;
Είναι ποιητής. Οι ποιητές μιλάνε για την φύση...
όχι για τους ανθρώπους που συναντούν.
Μάτια που δεν βλέπονται...
Βάζω στοίχημα ότι δεν θυμάται ούτε πως υπάρχουμε.
Δεν ξέρεις τι λες...
Η μέρα πριν τις εκλογές
Από τις κάλπες της 7ης Ιουνίου
εξαρτάται το μέλλον της χώρας μας.
Γι' αυτό το λόγο, πηγαίνετε να ψηφίσετε αύριο.
Στις ιταλικές πόλεις, όπου το εμπόριο και η βιομηχανία, τα επαγγέλματα και οι δουλειές ακμάζουν
έγιναν ελεύθερες συναντήσεις, δημοκρατικά, κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας,
για να επισημάνουν τις απόψεις όλων.
Αν έχετε αμφιβολίες, λύστε τις με την ψήφο σας.
Αν έχετε πεποιθήσεις, επικυρώστε τις στο εκλογικό σας βιβλιάριο.
Υπάρχει μόνο μία συνάντηση: αυτή της 7ης Ιουνίου.
Οι Χριστιανοδημοκράτες βγαίνουν νικητές σε κάθε περιοχή.
Ο πρόεδρος του κόμματος εξέφρασε την ικανοποίησή του.
Ικανοποίηση!
Δεν τα έχουν ακόμα καταφέρει.
Πως; Έχουν πάρει κάθε περιοχή της Ιταλίας.
Δεν μπορούν να κάνουν τίποτα με μια χούφτα ψήφους!
Δεν μπορούν να προηγηθούν με κοροϊδίες!
Νίκησαν μια μάχη, αλλά όχι τον πόλεμο.
Και θα κερδίσουμε εμείς τον πόλεμο;
Ποιος άλλος;
Αλλά πρέπει να παλέψουμε, και θα παλέψουμε!
Είναι ο μόνος τρόπος να σπάσουμε τις αλυσίδες μας...
και να ελευθερωθούμε!
Ναι, αλλά εδώ...
και τις αλυσίδες μας να σπάσουμε...
τι θα κάνουμε μετά;
Αν σε άκουγε ο ντον Πάμπλο, δεν θα το άφηνε έτσι.
Ο ντον Πάμπλο. Ο ντον Πάμπλο δεν με ακούει.
Ποιος ξέρει πού είναι, και τι κάνει.
Γιατί αυτά τα μούτρα;
Κύριε Ντι Κόζιμο, αυτό για μας είναι τραγωδία.
Υπολογίζαμε σε αυτά τα δυο χρόνια δουλειάς.
Κάναμε σχέδια, χρεωθήκαμε κιόλας.
Το ξέρω, ντόνα Ρόζα..
Είναι ντροπή να αφήνουν τη δουλειά στην μέση...
Αλλά ας ελπίσουμε ότι θα ξαναρχίσουν σύντομα.
Σύντομα; Πότε;
Δεν ξέρω.
Εξαρτάται.
Αλλά σας υπόσχομαι ότι δεν θα αργήσει.
Τέλος πάντων, δεν περιμένω να δοκιμάσω τη μαγειρική σου.
Από τι εξαρτάται;
Προβλήματα της εταιρίας... είναι πολύ περίπλοκο.
Δεν ξέρω πολλά για προβλήματα εταιριών...
Αλλά δεν είμαι βλάκας.
Όλοι ξέραμε ότι μόλις εκλεγείς,
οι εργασίες θα σταματήσουν.
Πράγματι.
Ο σύζυγος είναι θερμόαιμος.
Αν ο ντον Πάμπλο ήταν εδώ...
μπορεί οι εκλογές να είχαν πάει καλύτερα.
Μάριο, έχω κάτι να σου πω.
Είμαι έγκυος.
- Αλήθεια; - Ναι.
- Είσαι αλήθεια έγκυος; - Ναι.
Πρέπει να φύγουμε από εδώ.
Κανένας δεν μας καταλαβαίνει. Είναι όλοι τους ανίδεοι.
Θα πάμε στην Χιλή, ώστε ο Παμπλίτο να μεγαλώσει εκεί, μέσα στην ποίηση.
Ο Παμπλίτο;
Ναι, ο Παμπλίτο.
Δεν σου αρέσει;
Προς τιμήν του Νερούδα. Θα είναι καλός οιωνός για τον γιο μας.
- Μάριο; - Όχι. Είναι ο μπροστινός.
Α, είναι μπροστά...
Μάριο, εσύ είσαι; Έχει έρθει γράμμα από την Χιλή.
Βάλτο μου στην τσέπη, σε παρακαλώ.
- Άνοιξέ το! - Περίμενε..."Μάριο Ρουόπολο".
Είναι το πρώτο γράμμα που λαμβάνω.
''Σαντιάγο Χιλής, 15 Οκτωβρίου, 1953.
Αγαπητέ κύριε...
Σας ζητώ να μου στείλετε...
μερικά από τα πράγματα που ανήκουν...
στον κύριο Πάμπλο Νερούδα...
τα οποία θα βρείτε στο σπίτι όπου έζησε...
κατά την διάρκεια...
της διαμονής του στην Ιταλία.
Η διεύθυνση εσωκλείεται...
καθώς και η λίστα...
των επί μέρους αντικειμένων.
Η γραμματέας... η γραμματέας... του Πάμπλο Νερούδα.''
Και για σένα;
Ούτε λέξη, ούτε για σας, και έχει φύγει μόλις ένα χρόνο.
Εγώ στο 'πα... μάτια που δεν βλέπονται...!
Οι άνθρωποι είναι καλοί μόνο όταν σε χρειάζονται.
Όχι πάλι αυτό με τα ''μάτια που...''
Να με χρειαζόταν γιατί; Δεν έκανα εγώ κάτι γι αυτόν.
Στην πραγματικότητα, ήμουν εγώ που συνέχεια...
του ζητούσα, ''Ντον Πάμπλο, θα με βοηθήσεις με αυτήν την μεταφορά;''
''Ντον Πάμπλο, θα μου διαβάσεις ένα ποίημα;''
Εγώ είμαι που τον ενοχλούσα. Και εσύ μου λες ότι με χρειαζόταν.
Εγώ τι έκανα;
Και επίσης ήξερε ότι δεν ήμουν καλός ποιητής.
Το ήξερε, έτσι;
Αλλά παρ' όλα αυτά μου συμπεριφερόταν σαν φίλος...
όλη την ώρα. Μου συμπεριφέρθηκε σαν αδερφός.
Δεν είναι αλήθεια ότι δεν είσαι καλός.
Και δεν τον βγάζω Παμπλίτο.
Τώρα το μωρό τι σχέση έχει με αυτό;
Γιατί, νομίζεις ότι είμαι ποιητής;
Είμαι ποιητής; Έχω γράψει ποτέ κανένα ποίημα;
Όχι, Μάριο, αλλά...
Τότε ''Όχι, Μάριο'' τίποτε, παραδέξου το.
Γιατί να με θυμάται;
Σαν ποιητής, δεν είμαι και τόσο καλός.
Σαν ταχυδρόμο... Θα θυμάται αμυδρά,
ένα ταχυδρόμο που του πήγαινε την αλληλογραφία όταν έζησε στην Ιταλία.
Σαν κομμουνιστή...
Ούτε και αυτό. Δεν ήμουν και τόσο...
Νομίζω ότι είναι...
φυσικό το ότι...
Άντε, τέλος πάντων.
Αύριο, θα πάμε εκεί και θα του στείλουμε τα πράγματά του.
Τους είπα ότι είμαι εδώ με ένα φίλο που θέλει να πει μια καλησπέρα.
Πες τους κάτι όμορφο γι αυτήν την υπέροχη χώρα που με φιλοξενεί.
- Όχι. - Ναι.
Καλημέρα.
Όχι, εκεί.
Καλημέρα.
Κάτι όμορφο από το νησί;
Ναι, ένα από τα θαύματα του νησιού σου.
Μπεατρίσε Ρούσο.
- Ναι, πολύ ωραία. - Ωραία.
Είσαι σίγουρος ότι δουλεύει και υπαιθρίως;
Άμα δουλεύει μέσα, θα δουλέψει και έξω.
- Εδώ δουλεύει. - Ναι.
Ένα, δύο, τρία. Είναι αναμμένο το κόκκινο φωτάκι;
Ναι, είναι αναμμένο.
Ένα. Νούμερο ένα.
Κύματα στην Κάλα ντι Σότο.
Μικρά.
Συνέχισε!
Νούμερο δύο.
Κύματα... μεγάλα.
Συνέχισε!
Νούμερο τρία.
Άνεμος στους γκρεμούς.
Νούμερο τέσσερα.
Άνεμος μέσα από θάμνους.
Νούμερο πέντε.
Τα θλιμμένα δίχτυα του πατέρα μου.
Νούμερο έξι.
Φτάνει τόσο;
Η καμπάνα της εκκλησίας μας, της Θλιμμένης Παρθένου...
και ο παπάς.
Είναι όμορφα.
Δεν είχα προσέξει ότι είναι τόσο όμορφα.
Νούμερο εφτά.
Ουρανός με αστέρια πάνω από το νησί.
Νούμερο οχτώ.
Η καρδιά του Παμπλίτο.
- Θα τα ακούσει όλα! - Σοβαρά;
Μπορείς να την ακούσεις!
Μπορείς να ακούσεις την καρδιά του Παμπλίτο!
Δεν θα τον βγάλω Παμπλίτο.
ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΠΕΝΤΕ ΧΡΟΝΙΑ
Α... εγώ δεν είμαι στην φωτογραφία;
Κι εσύ, ποιος είσαι;
Έλα εδώ, Παμπλίτο!
Παμπλίτο, έλα εδώ!
O Παμπλίτο δεν τον γνώρισε.
Γεννήθηκε λίγες μέρες μετά.
Στην αρχή ήταν δύσκολα χωρίς αυτόν,
αλλά τώρα είναι καλύτερα.
Παρεπιπτόντως, αυτό είναι κάτι που έφτιαξε για σένα.
Υποτίθεται ότι έπρεπε να το στείλω.
Αλλά παρ' όλα αυτά το κράτησα.
Το ακούω συνέχεια.
Αγαπημένε μας ντον Πάμπλο...
είμαι ο Μάριο.
Ελπίζω να μην με ξέχασες.
Τέλος πάντων...
Θυμάσαι που κάποτε μου είχες ζητήσει...
να πω κάτι ωραίο για το νησί μου στους φίλους σου...
και εγώ δεν μπορούσα να σκεφτώ τίποτα;
Τώρα...
τώρα μπορώ.
Έτσι θέλω να σου στείλω αυτήν την κασέτα...
που, άμα θέλεις, μπορείς να παίξεις στους φίλους σου.
Αν όχι, απλά άκουσε την.
Και τότε θα θυμηθείς εμένα...
και την Ιταλία.
Όταν έφυγες από δώ...
νόμιζα ότι πήρες όλα τα ωραία πράγματα μαζί σου.
Αλλά τώρα...
τώρα κατάλαβα...
ότι άφησες κάτι για μένα.
Επίσης θέλω να σου πω ότι έγραψα ένα ποίημα...
αλλά δεν θα το ακούσεις γιατί ντρέπομαι.
Το λέω: 'Ώδή Για Τον Πάμπλο Νερούδα.''
Αν και είναι για την θάλασσα...
Το αφιερώνω σε σένα.
Αν δεν είχες έρθει στην ζωή μου δεν θα το είχα γράψει.
Με κάλεσαν να το διαβάσω δημοσίως.
Και παρ' ότι ξέρω ότι η φωνή μου θα τρέμει, θα είμαι χαρούμενος.
Και θα ακούς τους ανθρώπους να χειρο - κροτούν όταν θα ακούν τ' όνομά σου.
Σύντροφοι!
Εδώ είναι ο σύντροφός μας Μάριο Ρουόπολο,
που θα διαβάσει ένα ποίημα
το οποίο έχει αφιερώσει...
στον μεγάλο ποιητή γνωστό σε όλους μας...
Πάμπλο Νερούδα.
Σύντροφοι! Σύντροφοι!
Προσκαλούμε το Μάριο Ρουόπολο να ανέβει στην πλατφόρμα,
Το άκουσες;
Ζήτω!
Είναι ο Μάριο Ρουόπολο. Αφήστε τον να περάσει. Αφήστε μας να περάσουμε.
Με συγχωρείτε!
Πρέπει να φτάσουμε ως την πλατφόρμα.
Είναι ο Μάριο Ρουόπολο!
Μάριο;
- Σύντροφοι! - Μάριο, που είσαι;
Μάριο; Μάριο Ρουόπολο!
Σύντροφοι, κρατήστε την ψυχραιμία σας!
Για τον φίλο μας Μάσιμο
Ο πρωταγωνιστής της ταινίας Μάσιμο Τροϊζι (ο ταχυδρόμος Μάριο Ρουόπολο)
απεβίωσε από καρδιακή προσβολή στο σπίτι της αδερφής του το 1994...
μόλις 12 ώρες μετά το τέλος των γυρισμάτων της ταινίας.
Προσθήκες - Διορθώσεις - Συγχρονισμός για έκδοση Bluray: ioio